Z39.50 چه کاربردی دارد؟
Z39.50 امکان میدهد یک نرمافزار کتابخانهای فهرست کتابخانههای دیگر را جستوجو کند و رکوردهای آنها را دریافت کند.
استاندارد · Z39.50
Z39.50 پروتکل استاندارد جستوجو و بازیابی اطلاعات میان سامانههای کتابخانهای است. KDR از Z39.50 بهصورت دوطرفه پشتیبانی میکند.
Z39.50 پروتکلی استاندارد برای جستوجو و بازیابی اطلاعات از پایگاههای راه دور است که بر الگوی کارخواهـکارساز (client–server) کار میکند. این پروتکل را سازمان ملی استانداردهای اطلاعات آمریکا (NISO) تدوین کرده و با شمارهٔ ISO 23950 نیز به استاندارد بینالمللی تبدیل شده است. مرکز نگهداری آن در کتابخانهٔ کنگره است.
با Z39.50 یک نرمافزار کتابخانهای میتواند فهرست کتابخانهای دیگر را مستقیماً جستوجو کند و رکوردهای آن را دریافت کند، بیآنکه کاربر از نرمافزار خود خارج شود.
KDR از پروتکل Z39.50 بهصورت دوطرفه پشتیبانی میکند: هم فهرستهای دیگر را جستوجو میکند و هم فهرست مجموعه را برای جستوجوی سامانههای دیگر در دسترس میگذارد. این پروتکل در فهرستنویسی KDR-L و در جستوجوی یکپارچهٔ KDR-BDS به کار میرود و در کنار OAI-PMH میانکنشپذیری سامانه را تأمین میکند.
پرسشهای متداول
Z39.50 امکان میدهد یک نرمافزار کتابخانهای فهرست کتابخانههای دیگر را جستوجو کند و رکوردهای آنها را دریافت کند.
یعنی KDR هم به عنوان کارخواه فهرستهای دیگر را جستوجو میکند و هم به عنوان کارساز فهرست مجموعه را برای سامانههای دیگر دسترسپذیر میکند.
Z39.50 برای جستوجوی لحظهای در پایگاههای راه دور است، اما OAI-PMH برای برداشت دورهای و انبوه فراداده به کار میرود.
درخواست دمو
جلسهٔ نمایش تخصصی، متناسب با نوع مجموعه: کتابخانه، مرکز اسناد یا موزه.